Informacje z Częstochowy i okolic

Agnieszka Grochowska, Bartłomiej Topa, Aleksandra Popławska i Szymon Bobrowski wystąpią na scenie Filharmonii Częstochowskiej 13 stycznia. „Niezwyciężony”… wszystko w tej sztuce, zaczynając od tytułu, jest przewrotne, śmieszne i smutne zarazem.

Komiczne niezauważalnie przeistacza się w Tragiczne, a jedno i drugie łączy się w przejmująco prawdziwym obrazie zagubienia współczesnego nam świata… Już sam tytułowy „Niezwyciężony” po bliższym poznaniu okazuje się być nazwą dwóch mało do siebie podobnych „zjawisk” – legendarnego brytyjskiego lotniskowca, walczącego w wielu bitwach końca XX wieku i… rudego kota, postrachu sąsiedzkich ptaków i zwierząt domowych. Jak się okazuje, mają ze sobą dużo wspólnego: nie tylko miłość, którą darzy ich jeden z bohaterów sztuki, ale i dramatycznie absurdalne losy, które wywrą duży wpływ na życie pozostałych bohaterów. Lotniskowiec Jej Królewskiej Mości i kot, który zawdzięcza mu swoja ksywkę, na zawsze zmienią losy bohaterów sztuki.

Historia zacznie się w niewinny sposób: Emily (Agnieszka Grochowska) i Oliver (Bartłomej Topa) – małżeństwo dotychczas zajmujące dość wysokie miejsce na drabinie społecznej, pod wpływem finansowych trudności jest zmuszone do przeprowadzki ze stolicy do biednej dzielnicy prowincjonalnego miasteczka. Chcąc być mili, zapraszają do siebie na wieczorek zapoznawczy Alana (Szymon Bobrowski) i Dawn (Aleksandra Popławska) – małżeństwo z sąsiedztwa, tak zwanych „ludzi z dołów”. A potem, jak w każdej znakomitej sztuce i jak w każdym prawdziwym życiu, spotkanie czterech niebanalnych charakterów uruchamia całą lawinę trudnych do przewidzenia zdarzeń, w których wszyscy ostatecznie przegrywają ze swoimi słabościami… Ale przegrywają z klasą. Przegrywają, żeby nas, widzów, upewnić w istnieniu jednego niezwyciężonego. Tym prawdziwym NIEZWYCIĘŻONYM jest ludzkie człowieczeństwo, zadziwiająca zdolność do współczucia i czynienia dobra, pomimo wszystko a czasem i wbrew wszystkiemu…

Torben Betts, znakomity angielski autor średniego pokolenia, opisuje w NIEZWYCIĘŻONYM nasze życie nie po to, żeby postawić jeszcze jedną alarmująca diagnozę, lecz żeby upewnić nas, że człowiek zawsze ostatecznie daje radę z absurdalnością wszechświata. A fakt, że świat nam tego absurdu nie szczędzi, jest podstawą opowiadanej przez niego historii.